Όταν χάνουμε κάτι

Και δεν εννοώ μια τσάντα ή παπούτσι που τα χάσαμε επειδή απλά τα πήρε κάποιος άλλος. Ούτε χάσαμε τις διακοπές που είχαμε προγραμματίσει επειδή έτυχε κάτι στη δουλειά που δεν το είχαμε υπολογίσει.

Εννοώ ένα ανθρώπινο μέλος, το χέρι μας ή το πόδι μας. Ακόμα κι ένα δάχτυλο που μπορεί να μας φαίνεται ασήμαντο, αλλά έχει τη σπουδαιότητα του. Για να μην πω την όραση, την ακοή ή τη μνήμη. Όλα είναι σημαντικά για να μπορέσει να επιβιώσει κανείς.

Η ανθρώπινη ζωή είναι όμως πάνω απο όλα. Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί μαζί της. Ας το αναλογιστούμε αυτό κάθε φορά που κλαίμε δίχως λόγο επειδή απλά ακολουθούμε «ένα τρένο». Κι ας θυμηθούμε ότι οι δύσκολες αποφάσεις παίρνονται απο τους χειρούργους και όχι εμάς